2026 Yılı nisan ayında, Çorum, Tokat ve Amasya’da görev yapan meslektaşlarımızla bir araya geldik. Birbirimizi dinledik; denetim sistemi ve mesleğimizin sorunlarını konuştuk. Toplantıları organize eden, Çorum Eğitim Müfettişleri Başkanı Ramazan YILDIZ’a, Tokat Eğitim Müfettişleri Başkanı Mesut ŞENTÜRK’e ve Amasya temsilcimiz Mustafa MENÇ’e Temsen ailesi olarak teşekkür ederiz.

EĞİTİM KURUMLARINDA YAŞANAN ŞİDDET OLAYLARI, DENETİMSİZLİĞİN BİR SONUCUDUR.

Son günlerde okullarımızda yaşanan şiddet olayları hepimizi derinden üzmekte ve kaygılandırmaktadır. Sorumluluk makamında olanların, “üzüntü mesajları, gereğinin yapılacağı, gerekli tedbirlerin alınacağı, müfettiş görevlendirildiği” yönündeki açıklamaları, sorunun çözümüne fayda sağlamayan, geçiştirici beyanlardan ibarettir.  Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her türlü eğitim kurumunu denetleyen, her alandaki eğitim sorununu ve çözümünü bilen bir mesleğin temsilcisi olarak, benzer olayların tekrarlanmaması / aynı acıların yaşanmaması adına, kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla bu açıklamayı yapıyoruz.

Ülkemiz gündemindeki okullarda yaşanan şiddet olayları, eğitim kurumlarının denetlenmemesinin bir sonucudur. Okullarımızın çok büyük bir çoğunluğu, 10 yılı aşkın bir süre denetlenmemektedir. Toplam 90 bin eğitim kurumumuzdaki 1.168.896 öğretmenin, mevcut 1.417 eğitim müfettişi ile denetlenmesi mümkün değildir. (MEB standartlarına göre müfettiş sayısı 5.844 olmalıdır)

Denetim sisteminin tümüyle etkisizleştirilmesi sonucunda, günümüzde;

• Okullarımızda yaşanan / yaşanabilecek şiddet olaylarına karşı alınması gerekli önlemler yerinde araştırılmamakta, ilgililer uyarılmamakta, yetkililer bilgilendirilmemektedir.
• Eğitim kurumlarının güvenliği; depreme dayanıklılığı, yangınlara ve sabotajlara karşı alınabilecek önlemler konusunda, ilgili kurum yöneticilerine yönlendirmeler yapılmamaktadır.  
• Okul servis araç ve sürücülerinin uygunluğu, öğrencilerin taşınma süreci kontrol edilmemektedir.  
• Her kademedeki yönetim birimi, okul güvenliği başta olmak üzere, eğitim ortamları ve   

     buralarda uygulanan programlar konusunda bilgilendirilmemektedir.

• Eğitim ve yönetim kadrosuna rehberlik yapılmamakta, eğitim sisteminin işleyişi kontrolsüz bir şekilde sürdürülmektedir.
• Okullarımızda yaşanan ve yetkililerin “istenmeyen olay” olarak nitelendirdikleri her türlü şiddet olayı; basına yansıyan Kuran Kursu yangınları, cinsel istismarlar, dayak olayları, öğrenci-öğretmen kavgaları, akran zorbalıkları, kazalar, akademik başarısızlıklar, denetimsizliğin; koruyucu ve önleyici rehberliğin yapılmamasından kaynaklanmaktadır.  

Tüm bunların sonuçları olarak, eğitim kurumlarımızda zaman zaman acılar yaşanmakta, öğretmen ve öğrencilerimiz telafisi mümkün olmayan zararlara uğramaktadır. Ülkemizin eğitiminden, çocuklarımızın geleceğinden sorumlu Bakanlık yetkililerini, benzer olayların tekrarlanmaması için, denetim sistemini etkin kılmak suretiyle, şiddet olaylarını önleyici, somut tedbirler almaya davet ediyoruz. Kamuoyuna saygıyla duyurulur. 16.04.2026

                                                                                     Temsen Yönetim Kurulu

ADIYAMAN İDARE MAHKEMESİ BAŞKANLIĞI’NA

DAVACI: ……………….

T.C. Kimlik No: …………

Vekili: Av. Nazlı Şilan Topaloğlu

UETS: ……………..

DAVALI: Adıyaman Valiliği

DAVANIN KONUSU : Davacı ……….. can güvenliği gerekçesiyle Adıyaman Valiliği’ne yapmış olduğu ateşli silah taşıma ruhsatı başvurusunun (Başvuru No: ……, Tarih: ……..), davalı idarece yasal 30 günlük süre içinde yanıtsız bırakılması sonucu oluşan zımni ret işleminin iptali ile davacının ruhsat talebinin kabulüne karar verilmesi istemidir.

BAŞVURU VE ZIMNİ RET

Davacı, ………. tarihinde Adıyaman Valiliği’ne ….. sayılı dosya numarasıyla silah taşıma ruhsatı başvurusunda bulunmuştur. 14.07.2021 tarihli ve 31541 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda öngörülen zımni ret süresi 60 günden 30 güne indirilmiş; davalı idare bu yasal süre içinde herhangi bir yazılı yanıt vermemiş, yalnızca şifahi bildirimle yetinerek hukuki yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Bu suretle zımni ret oluşmuş ve iş bu dava açma hakkı doğmuştur.

ESASA İLİŞKİN HUKUKA AYKIRILIK GEREKÇELERİ

1. Devlet Adına Görev Yapan Bir Kamu Görevlisi Korumasız Bırakılmaktadır

Davacı ………., Adıyaman İl Millî Eğitim Müdürlüğü bünyesinde Eğitim Müfettişi olarak görev yapmaktadır. Bu görevin yasal zorunluluğu gereği davacı; Adıyaman il sınırları içindeki tüm okul ve Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı her türdeki kurumu denetlemekle yükümlüdür. Söz konusu yükümlülük; il merkezindeki okullarda değil, saatlerce araçla ulaşılabilen dağ köylerinde, elektriği ve iletişimi zaman zaman kesilen mezralarda, en yakın yerleşim biriminden kilometrelerce uzakta yerine getirilmektedir. Davacı bu görevleri sırasında yanında herhangi bir güvenlik personeli, koruma görevlisi ya da refakatçi bulunmaksızın tamamen yalnız hareket etmek zorundadır. Devleti temsilen, devletin otoritesini taşıyarak bu coğrafyaya giden bir kamu görevlisi; günler, hatta haftalar boyunca hiçbir güvenlik tedbiri olmaksızın görevini sürdürmektedir. Davalı idarenin bu gerçeği görmezden gelen zımni ret işlemi, anayasal boyutta ağır bir hukuka aykırılık içermektedir.

2. Can Güvenliği Tehdidi Somut, Çok Boyutlu ve Belgelenebilir Niteliktedir

Davacının karşı karşıya olduğu tehlike; soyut bir endişe ya da varsayımsal bir risk değildir. Birbirinden bağımsız ve birbirini pekiştiren üç somut tehlike kaynağı bir arada varlığını sürdürmektedir.

3. Aynı Görevi Yapan Merkez Müfettişi Silah Taşıyor; Daha Fazla Risk Alan Taşra Müfettişi Taşıyamıyor

1. Bakanlık Müfettişi – Eğitim Müfettişi Ayrımı: Merkezi teşkilatta görev yapan MEB müfettişleri, 6136 sayılı Kanun ve 91/1779 sayılı Yönetmelik kapsamında kamu görevlisi sıfatıyla silah taşıma ruhsatı alabilmektedir. Aynı unvanı, aynı görev tanımını ve aynı mevzuat yükümlülüklerini taşıyan davacı ise yalnızca taşra teşkilatında yer aldığı gerekçesiyle bu haktan mahrum bırakılmaktadır.

Durumun absürtlüğü açıktır: Ankara’da, güvenli bir ofis ortamında masa başında çalışan merkez müfettişi silah taşıyabilirken; dağ köylerinde, tehdit altında, vahşi hayvan riskiyle ve ölümcül doğa koşullarında tek başına görev yapan taşra müfettişi bu haktan yoksun bırakılmaktadır. Risk ile güvence arasındaki bu ters orantı; hukuk mantığıyla, Anayasa’nın eşitlik ilkesiyle ve sağduyuyla bağdaşmamaktadır.

b. 01.03.2014 Tarihinden Önce Başlayan Eğitim Müfettişi – Sonra Başlayan Eğitim Müfettişi Ayrımı: 01.03.2014 Tarihinden önce göreve başlayan eğitim müfettişlerine, görevleriyle ilgili silah ruhsatı verilirken, belirtilen tarihten sonra göreve başlayan müfettişlerine bu hakkın tanınmaması hukuki değildir. Aynı müdürlük personeli içerisinde, aynı unvanlara sahip eğitim müfettişlerinin bir bölümüne silah ruhsatı verilirken, diğer bölümüne söz konusu hakkın verilmemesi, anayasa başta olmak üzere genel hukuk kurallarına aykırılık teşkil etmekte, kurumlarda çalışma barışını bozmakta, kamu düzenine olan güveni azaltmaktadır.

4. Danıştay İçtihadı: Yönetmelikteki Eksik Düzenleme Daha Önce de Tespit ve İptal Edilmiştir

Davacının bu davadaki temel iddialarından biri, 91/1779 sayılı Yönetmelik’in ilgili hükmünün eksik düzenleme içerdiği ve bu eksikliğin MEM müfettişlerini hukuka aykırı biçimde kapsam dışında bıraktığıdır. Bu iddia, Danıştay’ın daha önce aynı Yönetmelik hakkında verdiği kararlarla doğrudan örtüşmektedir.

Danıştay, aynı Yönetmelik’in 8. maddesinin (c) bendini eksik düzenleme içerdiği gerekçesiyle iptal etmiştir. Bu karar; Danıştay’ın söz konusu Yönetmelik hükümlerini aktif biçimde denetlediğini, kapsamı dar tutan ya da belirli grupları haksız biçimde dışarıda bırakan düzenlemeleri eksik düzenleme olarak nitelendirerek ortadan kaldırdığını açıkça ortaya koymaktadır.

Nitekim Danıştay Onuncu Dairesi’nin 18.01.2022 tarihli ve E.:2021/1965 sayılı kararı ile de Yönetmelik’in bir alt bendinin iptal edildiği görülmektedir. Bu içtihat, Danıştay’ın yönetmelik hükümlerini eşitlik ilkesi ve hukuka uygunluk yönünden sıkı bir denetime tabi tuttuğunu ve eksik ya da ayrımcı düzenlemeleri kararlılıkla kaldırdığını göstermektedir.

Somut davamızda da Yönetmelik’in “bakanlık müfettişleri” ifadesine eklenen “merkez” kaydı, aynı nitelikte bir eksik düzenlemedir. Danıştay’ın yerleşik içtihadı ışığında bu hükmün de hukuka aykırı olduğu ve iptali gerektiği açıktır. Mahkemenin bu içtihadı göz önünde bulundurarak Anayasa Mahkemesi’ne itiraz yolunu açması ya da doğrudan ilgili yönetmelik hükmünü eksik düzenleme gerekçesiyle iptal etmesi gerekmektedir.

5. Takdir Yetkisi Hukuka Aykırı Kullanılmıştır

Valilik, silah taşıma ruhsatı konusunda takdir yetkisine sahip olmakla birlikte bu yetki sınırsız değildir. İdare mahkemesi; yetkinin kötüye kullanılıp kullanılmadığını, kararın sebep unsuru bakımından hukuka uygunluğunu ve şekil yönünden aykırılık bulunup bulunmadığını her zaman denetler.

Davalı idare; davacının yukarıda somut biçimde ortaya konan çok boyutlu tehlike ortamını, görevinin mevzuattan doğan zorunlu niteliğini, güvenlik desteğinden tamamen yoksun çalışma koşullarını ve aynı unvandaki merkez müfettişlerine tanınan hakkı hiçbir şekilde değerlendirmeksizin zımni ret yolunu seçmiştir. Danıştay’ın yerleşik içtihadında da açıkça belirtildiği üzere, takdir yetkisi eşitlik ilkesini, hukuki güvenliği ve nesnel koşulları gözetmek zorundadır. Bu ölçütlerin hiçbirini karşılamayan ret işlemi, takdir yetkisinin hukuka aykırı ve keyfi biçimde kullanıldığının açık kanıtıdır.

HUKUKİ DAYANAK

Anayasa m. 10 (Eşitlik İlkesi), Anayasa m. 17 (Kişi Dokunulmazlığı ve Vücut Bütünlüğü), 2577 sayılı İYUK m. 10 (Zımni Ret), 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun, 91/1779 sayılı Yönetmelik, Danıştay 10. Dairesi E.:2021/1965 K.:18.01.2022 sayılı karar, Danıştay’ın 91/1779 sayılı Yönetmelik m. 8/c hakkındaki iptal kararı.

DELİLLER

Başvuru dilekçesi ve ekleri (Başvuru No: ……, Tarih: …….), davacının görev belgesi ve özlük dosyası, denetim bölgelerini ve güzergahlarını gösteren resmi belgeler, tehdit ve baskıya ilişkin tutanak ile yazışmalar, MEB merkezi müfettişlerinin ruhsat almasına dair mevzuat ve uygulama belgeleri, bölgedeki vahşi hayvan varlığına ilişkin resmi kayıtlar, Danıştay emsal kararları, bilirkişi incelemesi ve diğer yasal deliller.

SONUÇ VE TALEP

Devlet adına, devletin otoritesini taşıyarak görev yapan bir kamu görevlisinin; teftiş ettiği için tehdit edildiği, vahşi hayvanlarla baş başa kaldığı ve ölümcül doğa koşullarında tek başına çalıştığı somut bir tabloda silah taşıma talebinin reddedilmesi, hukukun ve adaletin temel ilkeleriyle bağdaşmamaktadır. Danıştay’ın aynı Yönetmelik hakkında verdiği iptal kararları da bu tespiti güçlendirmektedir.

Bu nedenlerle;

1. Davalı idarenin zımni ret işleminin iptaline,
2. Davacının silah taşıma ruhsatı talebinin kabulüne,
3. İlgili yönetmelik hükmünün anayasaya aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesi’ne itiraz yolunun açılmasına,
4. Yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmesini saygıyla talep ederiz…../… 2026

                                                                                                                                 Davacı Vekili

Av. Nazlı Şilan TOPALOĞLU

Eğitim müfettişlerinin büyük çoğunluğuna “görevleri nedeniyle” silah taşıma ruhsatı verilirken, son yıllarda göreve başlayan meslektaşlarımızın aynı haktan yararlandırılmadığı, bu durumun meslek mensupları arasında ayrımcılığa ve rahatsızlığa neden olduğu hususu, Bakanlığımız üst düzey bürokratlarına defalarca iletilmesine, bu konuda kısmi sözler verilmesine, “Sayın Bakanın bu konuyu, İçişleri Bakanı ile görüşeceği” yönünde açıklamalar yapılmasına karşın, mesleğe yeni giren meslektaşlarımızın mağduriyetine neden olan bu sorun, bu güne kadar çözülememiştir. TEM-SEN olarak, yargı sürecinin ilk adımı olan, konuyla ilgili “uyuşmazlık” yaratılması adına, Emniyet Genel Müdürlüğünden resmi bir yazı ile eğitim müfettiş yardımcılarına da silah ruhsatı verilmesini talep etmiş bulunmaktayız. Dileğimiz; yargı sürecine konu olmadan, “müfettiş” ünvanına sahip meslektaşlarımıza bu hakkın teslim edilmesidir.

MEB Denetim Sisteminin Etkisizleştirilmesi ve Eğitim Müfettişlerinin Özlük Hakları
Tarih: 29 Kasım 2025

            Milli Eğitim Bakanlığı denetim sisteminin, yürürlükteki mevzuatın uygulanmasını sağlamak ve ülkemizin eğitimine katkıda bulunmak gibi önemli bir işleve sahiptir. Sadece denetim alanında faaliyet gösteren bir sivil toplum örgütü olarak, üzülerek ifade ediyoruz ki, “Milli Eğitim Bakanlığı denetim teşkilatı -günümüzde- işlevsiz hale gelmiştir”.  Ulusal ve uluslararası ölçekli sınav sonuçlarından da anlaşılacağı gibi, çocuklarımızın akademik başarıları yıllar bazında hızla düşmektedir. Bu durumun en önemli nedeninin, eğitim kurumlarının denetlenmemesi olduğuna inanıyoruz. Bu  duruma dikkat çekmek amacıyla, bu basın bildirisini kamuoyuyla paylaşıyoruz.

MEB Denetim Sisteminin Verimsizliği

            Ülkemizin 90 bin civarında örgün ve yaygın eğitim kurumunda, toplam 1.168.896 öğretmen görev yapmaktadır. Mevcut 1.453 eğitim müfettişi ile okullarımızın denetimleri günümüzde imkânsız hale gelmiştir. 10 Yılı aşkın bir süredir eğitim kurumlarımız denetlenmemektedir. MEB’nın kendi standartlarına göre, günümüzdeki müfettiş sayısı 5.844 olmalıdır. Eğitim sistemindeki hızlı değişimlere rağmen, denetim sisteminin rol ve işlevleri güncellenmemiştir. Mevcut iki başlı denetim sistemi, uygulamada sorunlar üretmekte; enerji ve kamu zararlarına neden olmaktadır.   

Eğitim Müfettişlerinin Özlük Haklarındaki Sorunlar

• Eğitim müfettişliği, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda kariyer meslek grubu olarak tanımlanmasına rağmen, özlük hakları açısından diğer müfettişlik meslekleriyle eşit haklara sahip değildir. Bu durum, mesleğin prestij kaybına uğramasına ve nitelikli personel temininde zorluklara yol açmaktadır.

• Makam ve Görev Tazminatı Eksikliği: Kamuda müfettiş unvanına sahip diğer tüm denetim elemanlarına makam ve görev tazminatı ödenirken, eğitim müfettişleri bu haktan mahrum bırakılmıştır. Bu durum, Anayasa başta olmak üzere, “Eşit İşe Eşit Ücret” ilkesine de aykırıdır.
• Maaş Adaletsizliği: Aynı işi yapan müfettişler arasında ciddi maaş farkları olması, eğitim müfettişlerinin denetledikleri öğretmen ve yöneticilerden daha düşük maaş almaları, meslekte motivasyon kaybına ve çalışma barışının bozulmasına neden olmaktadır.

Çözüm Önerilerimiz

            * Taşra teşkilatında görev yapan tüm eğitim müfettişleri, tek çatı altında birleştirilmeli; tüm müfettişlere görev ve makam tazminat hakları verilmelidir. * Müfettiş sayısının -ivedilikle- artırılması sağlanmalıdır.   * Denetim süreçleri, rehberlik ve geliştirme odaklı bir yaklaşımla yeniden tanımlanmalıdır.    *  Müfettişlerin mesleki gelişimlerine yönelik eğitim programları düzenlenmeli, moral ve motivasyonu artırıcı sosyal ve mali destekler sağlanmalıdır.

            Son yıllarda ülkemiz denetim sisteminin etkisizleştirilmesi, çocuklarımızın eğitimini olumsuz etkilemektedir. Bu durum, çocuklarımızın geleceği açısından kaygı vericidir. İlgili makamları, denetim sistemini çağın gereklerine uygun şekilde yeniden yapılandırmaya ve denetim elemanlarının sorunlarını çözmeye davet ediyoruz. Eğitim sistemimizin başarısı, adil, motive olmuş ve yetkin bir denetim kadrosundan geçmektedir. Kamuoyuna saygıyla duyurulur.

                                                              Osman ŞAHİN TEM-SEN GENEL BAŞKANI

          Sayın Bakanım,

          Milli Eğitim Bakanlığındaki müsteşarlık ve bakanlığınız dönemlerinde uygulamalarınızla, eğitim sistemimize yön vermekte, politikalar oluşturmaktasınız. Toplumun tüm kesimlerince bilinen bu durum, eğitim paydaşlarında mevcut sorunlara çözüm getireceğiniz yönünde önemli bir beklenti oluşturmuştur.

          Milli Eğitim Bakanlığı, örgütsel yapısı ve işlevleriyle toplumun büyük çoğunluğunu doğrudan etkilemektedir. Ülkemiz eğitim sisteminin başarısı, gerek PİSA gibi uluslararası ölçekli sınavlar, gerekse her yıl tekrarlanan üniversite giriş sınav sonuçlarından da görüldüğü üzere, istenilen düzeyde değildir. Çocuklarımızın akademik başarılarının yıllara göre anlamlı oranda azaldığı bir gerçektir. Bu durumun en önemli nedeni ise, eğitim kurumlarının denetlenmemesi, denetim elemanlarının yıllar içerisinde etkisizleşmesi olduğuna inanıyoruz.  

          Yönetim bilimine göre, denetim sistemlerinin amacı, bağlı olduğu kurumun amaçlarının gerçekleşmesini ve örgütün sağlıklı bir yapıya kavuşmasını sağlamaktır. Denetim elemanlarının görevi ise, yönetimce belirlenen mevzuatın uygulanmasını sağlamak, rehberlikte bulunmak, sapmaları önlemek, raporlar yoluyla yönetime geri bildirimlerde bulunmaktır.

          176 Yıllık bir geçmişe sahip eğitim müfettişlerinin görev ve sorumluğu, günümüzde de bu sınırlar içerisindedir. Bilim ve teknolojinin çok hızlı ilerlediği, değişmeyen hiçbir kurum ve mesleğin olmadığı bir süreçte, denetim sistemleri de şüphesiz değişmek zorundadır. Söz konusu değişimin karar vericileri ise yönetim erkini elinde bulunduranlardır. Günümüzdeki denetim sistemi istenilen özellikleri taşımıyorsa, “müfettiş” kavramı; “devletin soğuk yüzü, korkulan kişi” olarak algılanıyorsa, bunun önlenilmesi ve değiştirilmesi gerekir. Bu yetki/sorumluluk da şüphesiz Bakanlığımız üst yönetiminindir.

          Yaptıkları iş ve işlemler itibarıyla eğitim müfettişleri, mevzuat insanı olarak görülmektedir. Bakanlığımız denetim sistemine yeni bir anlayış kazandırılmak isteniyorsa, mevzuatın değiştirilmesi, denetim usul ve esaslarının yeniden belirlenmesi yeterlidir. Kaldı ki meslektaşlarımıza görev ve talimat veren; Bakanlığımız Teftiş Kurulu Başkanı ile illerde görev yapan İl Milli Eğitim Müdürleri ve Eğitim Müfettişleri Başkanları, Bakanlığımız tarafından belirlenmektedir.

          Denetim faaliyetleri, eğitim müfettişlerinin eğitim sistemine etkileri ve özlük hakları, günümüz itibarıyla mesleğimizin tarihinde hiç olmadığı kadar alt düzeydedir. Bu durum, eğitim sisteminin başarısını doğrudan etkilemekte; meslektaşlarımız, kendilerinden beklenen katkıyı eğitim sistemine sunamamaktadırlar. Eğitim müfettişlerinin, denetledikleri öğretmen ve yöneticilerden daha düşük maaş almaları, taşra teşkilatlarında görev yapan personel içerisinde maaş/ücret sıralamasında hizmetlilerden sonra gelmeleri, moral ve motivasyonlarını bozmaktadır. Günümüzde Milli Eğitim Teşkilatında 4 (dört) farklı maaş alan müfettiş bulunmaktadır. Aynı kurumu denetleyen, aynı inceleme/soruşturma dosyasını imzalayan müfettişlerin birbirinden ciddi oranda farklı maaşlar almaları kabul edilebilir bir durum değildir. Empati yapılması halinde meslektaşlarımızın içinde bulunduğu durum, kolaylıkla anlaşılabilecektir.

          Eğitim müfettişliği, Anayasa Mahkemesi kararıyla, “kariyer meslek” olarak kabul edilmiştir. Görevde yükselme sınavı sonrasında “başarılı” olup, mesleğe yeni giren eğitim müfettiş yardımcılarının, bıraktıkları öğretmenlik mesleğinden daha düşük maaş almaları, hayatın olağan akışına aykırı ve traji komik bir durumdur. Bu arkadaşlarımız, tümüyle mali nedenlerden dolayı öğretmenlik mesleğine geri dönmektedirler. Bu süreçte yapılan kamu harcamaları, zaman ve enerji boşa gitmektedir. Nitekim, Bakanlığımızca son iki yılda ihdas edilen 750 müfettiş yardımcısı kadrosu açılan iki sınavla da doldurulamamıştır. Bu durum, mesleğimizin günümüzdeki yerinin değerlendirilmesi bakımından önemli bir ölçüttür. Meslektaşlarımızın yaşamakta olduğu sorunların çözülmemesi; özlük hakları başta olmak üzere mali hak kayıplarının giderilmemesi nitelik sorununu da beraberinde getirmektedir. Sözü edilen sınavların tekrarlanması, personel seçme ölçütlerinin düşürülmesi halinde, öğretmenlik yapmak istemeyenler, bu mesleğe yönelecektir. Bu durum ise yakın bir gelecekte müfettişlerin nitelik sorununu beraberinde getirecektir.

          Örgütlerde, çıktı/ürün ve hizmetin değerlendirilmesi, gelişmenin sağlanması / başarının arttırılması sürecinde, denetim elemanları, sistemin en kritik ögesidir. Bakanlığımıza bağlı her türlü özel/resmi eğitim kurumlarının denetimine ve denetim elemanlarına gereken önemin verilmemesi, eğitim sisteminin bütününü olumsuz etkilemekte, yeni / başka sorunlara kaynaklık etmektedir. Tüm bunlar yazılı ve sözlü olarak sendikamızca, Bakanlığımız üst yönetimlerine bildirilmesine rağmen, yetkililerin sessiz ve duyarsız kalmaları anlaşılır değildir. Meslektaşlarımızın itibarsızlaştırılması, alanda farklı uygulamalara yol açmaktadır. Belgelerle sabit olan konulardan bazıları;

• 4483 Sayılı yasa ile sadece valilere verilen “eğitim müfettişlerine görev ve talimat verme yetkisi” bazı illerimizde kaymakamlıklarca da kullanılmak istenmektedir.
• Ankara başta olmak üzere bir çok ilimizdeki İl Milli Eğitim Müdürlüklerinde, eğitim müfettişlerine üvey evlat muamelesi yapılmakta, mevzuatla belirlenmiş görevlendirmelerde bile eşitlik ilkesine uyulmamaktadır.
• Mesleğe yeni giren ve güvenlik sorunu olan bölgelerde görev yapan meslektaşlarımıza, daha önce “görev gereği” verilen silah ruhsatı verilmemektedir.

          Milli Eğitim denetim sisteminin etkin hale getirilmesi; sorunlarının çözüme kavuşturulması, ülkemizin geleceği olan çocuklarımızın daha iyi yetişmeleri ve Bakanlığımızın sağlıklı bir yapıya kavuşması bakımından önemlidir.

          Kurulduğu 1992 yılından beri çalışmalarını tarafsızlık ilkesi içerisinde sürdüren sendikamızın, mesleğin niteliği ile eğitim müfettişlerinin haklarını gözetmekten başka bir amacı bulunmamaktadır. Meslektaşlarımızın eğitim camiasının en yetkin grubu olduğu, eğitimin tüm paydaşlarınca kabul edilmektedir. Alanında yetişmiş meslek üstatlarıyla, eğitim ve denetim sisteminin sorunlarını ve çözümlerini biliyoruz. Bu alanda yapılacak her türlü çalışmaya katkı sunmaya hazırız. Belirtmek isteriz ki, büyük önem ve emek verdiğiniz Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Programının başarılı olunması isteniyorsa;

• Mevcut denetim sisteminin etkin hale getirilmesi bir zorunluluktur. İki başlı denetim sistemine son verilerek, Bakanlığımız Teftiş Kurulu bünyesinde merkez ve taşra teşkilatlarında görev yapan müfettişler birleştirilmelidir. Bu yolla; etkin, hızlı ve ekonomik bir denetim mümkün olabilecektir. Bu yapılamayacaksa,
• Taşra teşkilatlarında görev yapan 1.477 eğitim müfettişine, müfettiş ünvanlı tüm kamu personeline tanınan görev ve makam tazminatları verilmelidir. Bu durum, meslektaşlarımızın moral, motivasyon ve iş doyumlarını arttıracaktır.

          Sayın Bakanım, sizlerin Cumhurbaşkanlığı yönetim sistemi içerisindeki konumunuz, rol ve etkiniz itibarıyla, yukarda bir kısmını açıkladığımız, eğitim sisteminin bütününü etkileyen mesleki sorunlarımıza çözüm getireceğinize ve meslektaşlarımızın mağduriyetlerini gidereceğinize inanıyoruz.

          Arz ederim.

                                                                                            Osman ŞAHİN

                                                                                 TEM-SEN Yönetim Kurulu Başkanı

SENDİKAMIZIN HAZIRLADIĞI -MEB’nın daha önce kabul ettiği- ÖĞRETMENLİK MESLEK KANUNU TASARISI

Öğretmenler; Milli Eğitim Bakanlığının amaçları doğrultusunda yürütülen eğitim-öğretim hizmetlerinin gerçekleştirilmesi sürecinde şüphesiz çok önemli rol oynamaktadırlar. Ancak, sözü edilen süreç ve bununla ilgili yasal düzenlemelerde eğitimin diğer paydaşlarının da dikkate alınması, yok kabul edilmemesi gerekmektedir. Öğretmenlerin, kariyer basamaklarının belirlenmesi sürecinde; bu öğretmenlerin amiri durumundaki il/ilçe Milli Eğitim Müdürleri, müdür yardımcıları, şube müdürleri yanında, eğitim etkinliklerini denetleyen eğitim müfettişleri ve eğitim müfettiş yardımcılarına da düzenlemeye konu ünvanların verilmesi gerekmektedir. 14/02/2022 Tarihinde yürürlüğe giren 7354 sayılı Öğretmenlik Meslek Kanunu, uygulanması sürecinde Milli Eğitim Teşkilatının kurumsal yapısını bozmuştur. Kamu hizmetlerinin yürütülmesinde olumsuz sonuçlar doğuracağı, ücret dengesizliğine neden olacağı hususları Anayasa Mahkemesinin 13/07/2023 tarih ve 2023/124 sayılı kararlarıyla da teyit edilmiştir. Yüksek Mahkemenin ilgili kararları gereğince, Milli Eğitim Bakanlığınca yeniden düzenlenen “Öğretmenlik Meslek Kanunu” taslak metninde;

MADDE 44- (2) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” kısmının “A- Özel Hizmet Tazminatı” bölümünün (a) bendine aşağıdaki alt bent eklenmiştir.

“6. Millî Eğitim Bakanlığında genel idare hizmetleri sınıfında bulunan millî eğitim uzmanı, Bakanlık müfettişi, il millî eğitim müdür yardımcısı, ilçe millî eğitim müdürü, şube müdürü, eğitim müfettişi, eğitim müfettiş yardımcısı ve eğitim uzmanı kadrolarında görev yapanlardan memuriyetteki toplam hizmet süresi en az sekiz yıl olanlara ayrıca, 1 ve 2 nci dereceden aylık alan uzman öğretmenler için öngörülen eğitim öğretim tazminatı oranı, memuriyetteki toplam hizmeti en az on altı yıl olanlara ayrıca 1 ve 2 nci dereceden aylık alan başöğretmenler için öngörülen eğitim öğretim tazminatı oranı,” denilmek suretiyle, daha önce sadece öğretmenlere verilen uzman ve başöğretmen tazminatları, maaş olarak öğretmenlerin gerisine düşmüş olan İl/İlçe Milli Eğitim Müdürleri, müdür yardımcıları, şube müdürleri ile eğitim etkinliklerini denetleyen eğitim müfettişleri ve yardımcılarına da verilmiştir. İlgili taslak yasa metnin yürürlüğe girmesiyle birlikte, eğitim kurumlarında ortaya çıkan çelişki ve olumsuzluklar -kısmen- giderilebilecekti. Ancak aynı Milli Eğitim Bakanlığı, tasarının 44.maddesinde yer alan bahse konu düzenlemeden vaz geçmek suretiyle, eğitim kurumlarında yaşanan ast-üst arasındaki ücret dengesizliğine devam kararı almıştır. Bu duruma, tasarruf tedbirlerinin gerekçe gösterilmesi doğru ve gerçekçi değildir. İlgili kanun tasarısına göre; herhangi bir sınava tabii tutulmaksızın, hizmette 8 yılını dolduran öğretmenler “uzman öğretmen”, hizmette 16 yılını dolduran öğretmenler ise “başöğretmen” haklarından yararlanabilecektir. Bu düzenlemenin sonucu olarak ise, kanunun yürürlüğe girmesiyle birlikte önümüzdeki her ay için, sayıları on binleri bulacak bir öğretmen grubu, uzman ve başöğretmen mali haklarından yararlanabilecektir. Bir yıl içerisinde yüzbinlerle ifade edilebilecek bu öğretmen grubu, uzman/başöğretmen ücret farklarını almaya hak kazanacak iken, bunların amirleri olan yönetici ve eğitim müfettişlerinin sözü edilen ücret artışının dışında tutulması, kabul edilir bir durum değildir. Bir kurum içerisindeki üstlerin; idaresi altındaki astlarından, denetleyenlerin denetledikleri öğretmenlerden düşük maaş almaları, hayatın olağan akışına aykırıdır. Traji komik, böyle bir uygulamayı sonlandırabilecek bir düzenlemenin, yasa tasarısından geri çekilmesi de anlaşılır değildir.

            Talebimiz; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim kurumlarında çalışma barışını bozan, genel idare sınıfındaki yönetici, eğitim müfettişleri ve yardımcılarının adalet duygularını zedeleyen, kurumsal bağlarını zayıflatan, iş verimi ve doyumlarını azaltan, devlet geleneğimize aykırı olan bu uygulamaya son verilmesidir. Belirtilen gerekçeler ve ücret dengesizliğinin giderilmesi bakımından, Milli Eğitim Bakanlığınca hazırlanan ancak daha sonra -anlaşılmaz bir şekilde- vazgeçilen, yukardaki yasal düzenleme, Öğretmenlik Meslek Kanunu hükümleri içerisine -yeniden- dahil edilmelidir.

                   Tüm Eğitimciler ve Eğitim Müfettişleri Sendikası (TEM-SEN) Yönetim Kurulu

Eğitim müfettişliği (bilinen en eski adıyla ilköğretim müfettişi) mesleği 1838 yılından itibaren günümüze kadar kesintisiz kurumsal bir yapı olarak devam ede gelmiştir. Eğitim müfettişleri tarihsel süreçte müfettişlik kavramının tüm kültürel kodlarını taşımakta ve sıradan insanların aklına müfettiş denilince eğitim hayatında en az bir defa karşılaşmış olduğu “Eğitim Müfettişi” gelmektedir. Eğitim müfettişliği bütün bu tarihi birikimi ve önemine rağmen, ne yazık ki günümüzde hak ettiği yerde değildir. Başta özlük hakları olmak üzere birçok hususta göz ardı edilmiştir. Örnek olarak kamudaki bütün müfettiş ünvanlı denetim elemanlarına makam ve görev tazminatı tanımlanmışken, eğitim müfettişleri bu tazminatlardan faydalanamamaktadırlar. Bu durum, 657 sayılı DMK’nda tanımlanan müfettiş ünvanlı çalışanlara verilen haklara aykırılık teşkil etmektedir. Eğitim müfettişlerine makam ve görev tazminatı verilmemesine gerekçe olarak, eğitim müfettişlerinin taşra denetim elemanları olması sebebiyle sözü edilen tazminatlardan yararlanamayacağı ifade edilmiştir. Oysa taşra teşkilatında görev yapmalarına rağmen sahip oldukları kariyer meslek durumu, unvan, görev tanımı, yetkileri ve il milli eğitim müdürlerinin dışında 3600 (yeni düzenlemeyle 2023 yılından itibaren 4200) ek göstergeye sahip olmaları, eğitim müfettişlerinin bu tazminatları hak ettiklerinin en önemli göstergesidir.

Ayrıca; Büyükşehir belediye müfettişleri de illerde görev yapmakta ve görev alanı bakımından görevli oldukları il sınırlarıyla sorumlu olmalarına rağmen, makam ve görev tazminatı almaktadırlar.  Eğitim müfettişleri, görev alanı bakımından her türden resmi ve özel, örgün ve yaygın eğitim kurumlarının rehberlik, denetim, iş başında yetiştirme, inceleme, soruşturma, izleme ve değerlendirme hizmetlerini yürütmekle sorumludurlar. Bu bakımdan, aynı sınırlar kapsamında görev yapan büyükşehir belediye müfettişleri ile eğitim müfettişleri aynı tazminat haklarından faydalanmalıdırlar.

Eğitim müfettişliği, kariyer meslek grubundan olmasına rağmen, yılların getirdiği ihmallerin sonucunda maddi ve manevi açıdan prestij kayıpları yaşamıştır. Bu gün bir eğitim müfettişi özlük hakları yönünden denetim ve soruşturmasını yaptığı öğretmen ve yöneticilerin gerisine düşmüş; öğretmen ve idarecilere verilen uzman öğretmenlik, baş öğretmenlik ve ek derslerle birlikte aradaki ücret farkı gitgide artmış ve artmaya da devam etmektedir. Bu durumun doğal sonucu olarak, kariyer mesleği olmasına rağmen eğitim müfettişliği, artık öğretmenler tarafından tercih edilmeyen bir meslek haline gelmiştir.  Nitekim, ihdas edilen 750 eğitim müfettiş yardımcısı kadrosuna mevcut öğretmenler arasında 95.000 – 100.000 arası potansiyel aday olmasına rağmen, yaklaşık 4.500 aday başvuruda bulunmuş, bu adayların da sadece 3.500’ü yazılı sınava girmiştir. Yazılı ve sözlü sınav sonuçlarına göre ancak 298 aday eğitim müfettiş yardımcısı olarak atanmış, bunlardan da 30 eğitim müfettiş yardımcısı göreve başlamasına rağmen istifa ederek ayrılmış, an itibariyle 269 eğitim müfettiş yardımcısı kalmıştır. Yine boş kalan kadrolar için yapılan 2.sınavda da istenilen düzeyde katılım gerçekleşmemiş ve tahsis edilen boş kadrolar doldurulamamıştır.

Eğitim müfettişliği mesleğinin bir kariyer meslek olması, temsil görevlerinin bulunması ve yürüttükleri görevlerin hassasiyeti de göz önünde bulundurulduğunda, tercih edilen bir meslek olmasının sağlanması amacıyla özlük durumlarının imkanlar dahilinde iyileştirilmesi elzemdir. Bu iyileştirme mevcut eğitim müfettiş ve yardımcılarının kadro sayıları (959 eğitim müfettişi ve 269 eğitim müfettiş yardımcısı olmak üzere toplamda 1228) dikkate alındığında, bütçeye fazla yük getirmeyecektir. Özlük hakları kapsamında yapılacak bir mali iyileştirmeyle; eğitim müfettişliğinin öncelikli tercih edilen kariyer bir meslek olması, denetim sisteminin daha güçlü hale getirilmesi ve eğitimin niteliğinin artırılması amaçlanmaktadır.

Ülkemizde 56.204’ü resmi ve 14.179’u özel öğretim kurumu olmak üzere toplam 70.383 örgün eğitim kurumu; 1.675’i resmi ve 17.950’si özel öğretim kurumu olmak üzere toplam 19.625 yaygın eğitim kurumu faaliyet göstermektedir. Bu kurumlarda 1.139.673 öğretmen görev yapmaktadır. Resmi okul ve kurumların 3 yılda bir, özel öğretim kurumlarının her yıl, özel barınma hizmeti veren öğrenci yurtlarının 6 ayda bir denetlenmesi ve bu denetimlerin önemli bir kısmının eğitim müfettişlerince gerçekleştirildiği düşünüldüğünde, eğitim müfettişliği mesleğinin güçlendirilmesi ve yasal düzenlemelerin biran önce yapılması gerekmektedir. Anayasanın 128 inci maddesinde yer alan, memurların ve diğer kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarının kanunla düzenlenebileceğine dair emredici hükmü gereğince, eğitim müfettişlerinin özlük haklarında kanunla iyileştirme yapılmalıdır.

Bu kapsamdaki mevzuat analiz edilmiştir. İlgili mevzuatın tetkikinden; 657 sayılı DMK’nun  IV Sayılı Makam Tazminatı Cetvelinde eğitim müfettişlerinin bulunmadığı, dolayısıyla makam ve görev tazminatı alamadıkları, yine mezkur kanunun II Tazminatlar, A- Özel Hizmet Tazminatının h bendinde eğitim müfettişleri ibaresinin olduğu ve aynı bentte müfettiş ünvanlı olarak yer alan Büyükşehir Belediyeleri ile bunlara bağlı genel müdürlük Başmüfettiş, Müfettiş ve Müfettiş  Yardımcılarının makam ve görev tazminatı aldıkları, bunun dışında h bendinde müfettiş ünvanlı başka denetim elemanının olmadığı, 666 sayılı KHK’nin I sayılı ek ödeme oranları sayılı cetvelin j bendinde  ‘Bakanlık, müsteşarlık, başkanlık, bağımsız genel müdürlük taşra teşkilatları ile yükseköğretim kurumlarında ve mahalli idarelerde özel yarışma sınavı sonucunda mesleğe uzman ve denetmen yardımcısı olarak alınıp belirli süreli meslek içi eğitimden sonra özel bir yeterlik sınavı sonunda uzman ve denetmen unvanlı kadrolara (mevzuatı uyarınca söz konusu kadrolara atananlar dahil) atananlar ile belediye iktisat müfettişlerinden;’ denilmekte olup, eğitim müfettişlerinin içerisinde olduğu bu bentte kendileri dışında müfettiş ünvanlı sadece belediye müfettişlerinin olduğu görülmektedir.  Netice olarak; kamuda müfettiş ünvanını ihraz etmekle birlikte, makam ve görev tazminatından yararlanamayan tek müfettiş grubu eğitim müfettişleridir.

Bütün bu değerlendirmelerin ışığında eğitim müfettişlerinin özlük haklarında iyileştirme yapılabilmesi için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’de düzenleme yapılması gerektiği görülmüştür. Bu doğrultuda kanuni düzenleme yapılması için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Taslağı hazırlanmıştır.

657 SAYILI DEVLET MEMURLARI KANUNU VE 375 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TEKLİFİ

MADDE 1- 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun Eki (IV) sayılı Makam Tazminatı Cetveli’ nin 8 inci sırasına aşağıdaki (e) bendi eklenmiştir.

‘e) En az dört yıl süreli yükseköğrenim veren fakülte veya yüksekokulları bitirmiş, birinci dereceli kadroya atanmış Eğitim Müfettişleri  1.000’

Ya da;

MADDE 1- 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun Eki (IV) sayılı Makam Tazminatı Cetveli’ nin 8 inci sırasındaki (d) bendine büyükşehir belediye sınırları içindeki ilçe belediye müfettişleri ibaresinden sonra gelmek üzere ‘Eğitim Müfettişleri’ ibaresi eklenmiştir.

 MADDE 2 – 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı “657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu, 2914 Sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu, 5434 Sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu ile Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması, Devlet Memurları ve Diğer Kamu Görevlilerine Memuriyet Taban Aylığı ve Kıdem Aylığı ile Ek Tazminat Ödenmesi Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye ekli “Ek Ödeme Oranları” başlıklı (I) sayılı Cetvel’in (A) kısmının (1) numaralı bölümünün (ı) sırasına “Büyükşehir belediyeleri ile bunlara bağlı genel müdürlüklerin başmüfettiş ve müfettiş kadrolarında bulunanlar” ibaresinden sonra gelmek üzere “Eğitim Müfettişleri” ibaresi eklenmiştir.”

MADDE 3 – 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 152’inci maddesinin (h) bendinde yer alan maarif müfettişleri ibaresi kaldırılmış, aynı maddenin (g) bendine “Enerji ve Tabii Kaynaklar Denetçi ve Denetçi Yardımcıları” ibaresinden sonra gelmek üzere Eğitim Müfettişi ve Eğitim Müfettiş Yardımcıları ibaresi eklenmiştir.

MADDE 4 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 – Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

TEM-SEN Yönetim Kurulu

Anayasanın 10. Maddesinde; “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadır” denilmektedir.

657 Sayılı Kanunun 10.maddesinde; “Devlet Memurları amiri oldukları kuruluş ve hizmet birimlerinde kanun, tüzük ve yönetmeliklerle belirlenen görevleri zamanında ve eksiksiz olarak yapmaktan ve yaptırmaktan, maiyetindeki memurlarını yetiştirmekten, hal ve hareketlerini takip ve kontrol etmekten görevli ve sorumludurlar.” 17.Maddesinde: “Devlet memurları, bu kanun ve diğer mevzuata göre tayin ve tespit olunup yürürlükte bulunan hükümlerin kendileri hakkında aynen uygulanmasını istemek hakkına sahiptirler” denilmektedir.

Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Müfettişleri Yönetmeliği’nin “Eğitim Müfettişleri Başkanlığının Görevleri” başlıklı 41/2. Maddesinde;” İlde bulunan kurumların rehberlik, iş başında yetiştirme, denetim, izleme ve değerlendirme, araştırma, inceleme, soruşturma ve ön inceleme hizmetlerini planlamak ve yürütmek”,

 Millî Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliği’nin “sınavlar” başlıklı 28/9. Maddesinde “İl millî eğitim müdürlüğünce, il millî eğitim müdür yardımcısı/maarif müfettişi/il millî eğitim şube müdürü/maarif müfettiş yardımcıları arasından en az üç yıllık sürücü belgesine sahip olanlar, sınav sürecini kontrol etmek ve denetlemek üzere görevlendirilir.” Aynı yönetmeliğin “Sınav Yapılan İlçede Sınava Girecek Kursiyer Sayısına Göre Sınavlarda Görev Alacaklar” başlıklı Ek-9 /1. Maddesinde; “Sınavlarda sınav sürecini kontrol etmek ve denetlemek üzere ilk 100 kursiyer için il millî eğitim müdür yardımcısı/ maarif müfettişi/il millî eğitim şube müdürü/maarif müfettiş yardımcısından biri görevlendirilir”.  

MEB Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği’nin “Bakanlıkça ve valilikçe yapılacak işlemler” başlıklı 6/1, maddesinde: Özel motorlu taşıt sürücüleri kurslarının açılışında 29/5/2013 tarihli ve 28661 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliğinde belirtilen müracaat şartları da aranır. Görevlendirilen maarif müfettişi/il veya ilçe millî eğitim şube müdürü/eğitim uzmanı/araştırmacı inceleme raporunu görevlendirme yazısının/onayının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren en geç on beş iş günü içinde düzenler ve teslim eder” denilmektedir.

Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 6/1. maddesinde “Özel öğretim kurumlarının açılışlarında maarif müfettişi/il veya ilçe millî eğitim şube müdürü/ eğitim uzmanı/ araştırmacıları görevlendirir”hükümleri yer almaktadır.

Anayasa, 657 Sayılı DMK, ilgili yönetmelik hükümleri ve mebbis uygulamalarındaki esaslar açık olmasına rağmen; ülkemiz genelinde yapılan “direksiyon dersi uygulama sınavlarında” görev alacak unvanlar/kişiler arasında ayrım yapılmaksızın şartları tutanlara eşit ve sıralı  ve/veya puan usulü şeklinde görevlendirme yapılması gerekirken, anılan sınavlarda eşitlik ilkesine uyulmamakta, öncelikle il milli eğitim müdür yardımcısı ve şube müdürleri görevlendirilmek yoluyla mevzuat ve yönetmeliğe aykırı davranılmaktadır.

İdari işlemlerin tesisinde, yasanın/mevzuatın açıkça düzenlemediği hususlarda gerekçeleri belirtilerek kullanılan takdir hakkı, mutlak ve sınırsız olmayıp, yasa koyucunun yasa/mevzuat metnindeki amacı doğrultusunda;  kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olup, bu açıdan da yargı denetimine tabidir. Kamu hizmetinin verimliliği, etkinliği ve kamu yararı ile kişi yararı arasında denge kurulması sorumluluğu bu hak ve yetkinin sınırını oluşturmaktadır. Gerekçeleri mevzuatın ve hukukun ruhuna uygun ve hukuken de kabul edilebilir olması gereken bu yetkiyi amir konumundaki kişiler kullanır.

Millî Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliği 28/9 maddesinde; İl millî eğitim müdürlüğünce, il millî eğitim müdür yardımcısı/ maarif müfettişi/ il millî eğitim şube müdürü/ maarif müfettiş yardımcıları arasından en az üç yıllık sürücü belgesine sahip olanlar, sınav sürecini kontrol etmek ve denetlemek üzere görevlendirilir” hükmü yer almaktadır. Belirtilen sıralamada, kişi ve görevliler arasında herhangi bir öncelik sıralaması söz konusu değildir.

Mebbis Bilişim Sistemleri MTSK İşlemleri butonu altında Duyurular ve Sınav Yürütme Komisyonu butonunda genel kurallar ve görevlendirme adımları belirtilmektedir.  Burada da görevlendirmelerde  “… puan sıralamasına göre eşitliğin olması durumunda, bir önceki yerleştirilir” denildiği; bu açıklamadan da kanun koyucunun, görevlendirmelerde  eşitliği amaçladığı anlaşılmaktadır.

Milli Eğitim müdürlüğüne bağlı olarak çalışan ve yönetmelikte geçen zümreler-birimler arasında birinin lehine diğerinin aleyhine olacak şekilde görevlendirme yapılması, şüphesiz kurumlarda çalışma barışını bozmaktadır.  Kaldı ki sınav görevlendirmelerinde Milli Eğitim Müdür Yardımcıları ve şube müdürleri lehine olacak şekilde iş aletleri uygulama sınavları ile SRC uygulama sınavlarında da görev verilmektedir.

Özel öğretim kurumlarının açılması – kapatılması ve benzeri incelemelerinde il milli eğitim müdür yardımcısı ve şube müdürlerinin de görevlendirileceği belirtilmesine karşın, sözü edilen işlemlerde tümüyle eğitim müfettişleri görevlendirilirken,  sınav görevlendirmelerinde meslektaşlarımızın unutulması (!) kabul edilebilir bir durum değildir. Mali boyutlu idari işlemlerde belli bir grup personelin görevlendirilmesine öncelik verilmesi, çalışanlar arasında eşit ve adaletli davranılmaması, kurumların çalışma barışını bozmakta, meslektaşlarımızın kendi içlerinde adalet duygusunu zedelemekte, iş verimi ve iş doyumlarını olumsuz etkilemektedir.

Talebimiz; Eğitim müfettişlerinin, asli görevleri arasında olan özel öğretim kurumlarının eğitim faaliyetlerinin bir parçası durumundaki her türlü sınav etkinliklerini denetlemeleri, İl Milli Eğitim Müdürlüklerinde, yasalarla belirtilmiş olan eşitlik ilkesinin uygulanması, Milli Eğitim Bakanlığı MTSK Yönetmeliği’nin 28/9. maddesinde sıralanan ünvanların, herhangi bir öncelik sırasının bulunmadığı; il milli eğitim müdürlerinin sözü edilen görevlendirmelerde personeli arasında eşitlik ilkesine uymaları gerektiğinin, Özel Öğretim Genel Müdürlüğünce yayımlanacak bir genelgede açıkça belirtilmesidir.           

TEM-SEN Merkez Yönetim Kurulu